संवाद

संवाद 


सिमेंट रस्ता डांबरी रस्त्याला बघून म्हणतो


मी किती भक्कम तो तर फुसका

जरा पावूस  पडला कि वाहून जातोस

तुझ्यावरील खड्डे  पाहून लोक देतात तुला शिव्या

 तरी तू निर्लज्ज तसाच उभा राहतोस काही न करता

माझ्या कडे बघ भक्कम ,पावसाळ्यात सुद्धा

लोक मला पसंत  करतात माझी स्व्तुती करतात

पण सर्व ऐकल्यावर काळा रस्ता पांढऱ्या रस्त्याला म्हणतो

 हे जरी खर असल तरी अधिकारी वर्ग मलाच  पसंत करतात

आज जगात   काळेच रस्ते बांधले जातात

 कारण माझी रस्ता बनवण्य्ची पध्द्त फार सोपी

 आणि माझी घडण्याची किंमत तुच्या पेक्षा  दस पटीने स्वस्त

 भारतासारखा गरीब देशाला मीच  परवडतो

काळा रस्ता पांढऱ्या रस्त्याला मोठ्या दिमाखाने म्हणत होता

अशाडी एका दशी

 नेमेचि येते अशाडी एका दशी विठ्बाच्य्या नावाने दुप्पट खाशी 

सकाळी मंत्र्यांना दर्शन नंतर  अधिकारी लोकाना दर्शन मग विस्वस्थाना दर्शन   शेवटी सामान्य माणसाला  दर्शन  

नेमेचि येते अशाडी  विठ्बाच्य्या नावाने दुप्पट खाशी

लुभावणारी मूर्ती मोठी आकर्षक सर्वाना दर्शन नंतर आनंद देणारी हजारो लाखो लोकांना खेचणारी वारी च्या रूपांनी

नेमेचि येते अशाडी  विठ्बाच्य्या नावाने दुप्पट खाशी

अवघे पंढरपुर  लोकांनी भरून गेलेले 

श्रीमंत  गरीब तासान तास दर्शनासाठी उभे असतात 

हिंदु,मुस्लिम,इसाई,पारसी एकाच रांगेत उभे असतात दर्शना साठी आहे की नाही पांडूरंगात ताकत  आज बलाढ्य अमेरिका ला सुद्धा जमत नाही ते पांडूरंगाने करून दाखवल 

म्हणून आपण सारे गरजू या '' तोहा विठ्ठल बरवा तोह माधव बरवा ''

माणूसकी

माझ्या बायकोची मेत्रीण ती माझी सुद्धा 

नाव तिचे समीक्षा 

राहते  मलबारहील वर पैशाने लठ्ठ स्वतःच्या  शरीराप्रमाणे 

स्वभाव स्वछंदी  पण माणुसकी १०० टक्के 

आली वेळ काढून भेटावयास  मला 

पार्किन्सन हा भयानक रोगा मुले अडगळीत पडलेल्या  माला  

वारे माणुसकी 

samudra

समुद्र

मानवाने केली प्रगती मुंबई समुद्रावर बांधलेला पूल समुद्राच्या पाण्याला काँक्रेटच्या खांबाने बांधून त्या पाण्याला अडवून रहदारीस सुरु मन भरून येत त्या पुलावरून जाताना असे वाटते  कि कमल आहे माणसाच्या  बुद्धीची  मोठ्या दिमाखानविजय मिळावीत तेथून दिसणाऱ्या बदलत्या स्काय  लाईन कडे पहात मुंबई १० वर्षा पूर्वी  आणि मुंबई १० वर्ष नंतर ह्याचे वर्णनं  मनात सुचवीत पुढे जात होतो  पूल संपला आणि वरून थोडे पुढे गेलो      आणि काय समुद्राचे 
दुसरे रूप मी पहिले समुद्र  खळवलेला होता लाटा उग्र स्वरूप धारण करत 

किनाऱ्यावर आटपाट होत्या असे वाटत होते कि तो समुद्र मुंबईस गिळणार 
कि काय  प्रत्येक गोष्ट त्याच्या सहवासात घेण्यचा प्रयत्न करीत होता तोच 

समुद्र सुनामीच्या नावाने लाखो लोकांना आपल्यात घेतो  एखाद्याचे जीवन 
उद्धवस्त करून टाकतो अश्या अक्राळ विक्राळ रूप मी पहिले आणि 
नतमस्तक झालो आणि नारळी पौर्णिमेचा नारळ टाकून  म्हंटले माझे                                       

शतशः प्रणाम 

झेप 

तारुण्याच्या दगडावर उभा राहून  घेतलेली झेप शिक्षणाची  जगा वेगळी  ती झेप होती बदल बदल घडवून आणण्याची ती झेप होती स्वच्छ भारत 
बघण्याची स्वतंत्रविरांनी देश स्वातंत्र्यासाठी घेतलेली जीवन आहुती होती ती झेप गांधींच्या हिंसेत होती भाभा नारळीकर अब्दुल कलाम ह्या शास्त्रज्ञाच्या विध्येची झेप होती 

झेप बाबासाहेब  आंबेडकरांच्या घटनेत होती ती झेप  वाचपेईंच्या वक्तृत्वात होती तीच झेप शाहिरांनी राष्ट्राला उद्देशून केलेल्या आरोळीत होती 
आजवर असे झेप  घेणारे कमी होत आहेत ते सध्या मगन आहेत

गरुडाने मारलेली भक्षासाठी झेप नव्हती ती
 निर्भयावर बलात्कार करण्याऱ्या नराधमा नि तिच्यावर मारलेली ती झेप नव्हती

 चर्च वर हल्ला करणाऱ्या धर्म वेड्यांची 
शिक्षणाचे भगवीकरण करणारी 
झेप स्वातंत्र्यावर बंदी घालणारी झेप अशा प्रकारच्या झेपा आपण थांबवल्या पाहिजेत 

अरे तरुण बांधावा थोपव हि झेप  थोपव हि झेप 

\\

आषाडी एकादशी

आषाडी एकादशी

नेमेची येते आषाडी

विठोबाच्या नावाने दुप्पट खाशी

सकाळी मंत्र्यांना दर्शन मग  अधिकाऱ्याला आणि विश्वस्थांना शेवटी सामान्य माणसाला दर्शन

नेमेची येते आषाडी विठोबाच्या नावाने दुप्पट  खाशी

मूर्ती मोठी आकर्षक लुभावणारी सर्वांना दर्शना बरोबर आनंद देणारी

आणि म्हणून हजारो लोकांना दरवर्षी पंढरपुरा खेचणारी वारीच्या रूपाने

गावाचे पंढरपूर लोकांनी भरून गेलेले

गरीब श्रीमंता बरोबर दर्शनास उभा असतो

हिंदू   मुसलमान ,ख्रिष्ट पारशी एकाच रांगेत दर्शनास उभे असतात

चोर गुंड सज्जना बरोबर उभे असतात

आहेकी नाही पांडुरंगात ताकत कि आज बलाढ्य सुद्धा जमत नाही

म्हणून आपण गाऊया सारे

तोह विठ्ठल बरवा तोह माधव बरवा